WPROWADZENIE DO SKRYPTÓW

Przegląd skryptów

CDESK oferuje możliwość tworzenia własnych skryptów do automatyzacji procesów w Twoim codziennym życiu. Skrypty te działają niezależnie od CDESK i wykorzystują API do pobierania oraz odsyłania danych z powrotem, dzięki czemu można je uruchamiać z dowolnego komputera, serwera lub usługi chmurowej.

Udostępniamy kilka przykładowych skryptów w dwóch wariantach:

1. Zdockeryzowane skrypty CDESK Python
2. Skrypty CDESK wykorzystujące usługi Azure

Do wdrożenia własnego scenariusza można wybrać którąkolwiek z tych metod, jednak ogólnie skrypty w Azure są odpowiedniejsze do mniejszych scenariuszy ze względu na prostą obsługę, jeśli nie masz dużego doświadczenia z usługami chmurowymi. Z drugiej strony skrypty Python są bardziej elastyczne, ponieważ łatwiej je testować, konfigurować i zarządzać nimi. Jeśli działają na lokalnym komputerze lub serwerze, ich eksploatacja jest bezpłatna, ponieważ nie mają kosztów związanych z czasem działania lub liczbą wywołań API, w przeciwieństwie do większości usług chmurowych. Wymagają jednak wiedzy programistycznej i podstaw pracy z Dockerem. Wybór odpowiedniego wariantu zależy więc od Twojej sytuacji.

Zdockeryzowane skrypty CDESK Python

Do korzystania ze zdockeryzowanych skryptów CDESK będziesz potrzebować zainstalowanego Dockera na swoim komputerze. Najważniejsze jest Docker CLI (cmd, Bash, sh itp.), przy czym Docker Desktop GUI jest przydatnym dodatkiem dla mniej doświadczonych użytkowników. Instrukcję instalacji oraz odnośniki znajdziesz na oficjalnej stronie.

Zalecamy również zainstalowanie Pythona do lokalnego rozwoju, aby można było testować skrypty także bez tworzenia kontenera Docker.

Przed rozpoczęciem pracy ze skryptami zaleca się skonfigurowanie aplikacji Support CDESK Scripts, która służy do wyświetlania logów skryptów oraz ręcznego uruchamiania istniejących skryptów. Aplikacja ta nie używa Dockera, lecz działa bezpośrednio na lokalnym komputerze. Ze względów bezpieczeństwa oraz komplikacji technicznych nie jest częścią aplikacji CDESK i nie jest dostępna z zewnątrz, więc dostęp będzie ograniczony do PC/serwera, na którym aplikacja działa. Zaleca się posiadanie tej aplikacji dla łatwiejszego zarządzania skryptami, jednak będą one działać również bez niej.

Skrypty CDESK wykorzystujące Azure

Do uruchomienia skryptów CDESK w Azure będziesz potrzebować podstawowego zrozumienia usług, które Azure oferuje. Do prostych scenariuszy, w których nie wykonuje się wielu wywołań API i nie dochodzi do skomplikowanego przetwarzania danych, możesz użyć Azure Logic Apps (więcej informacji znajdziesz w tym podręczniku). W przypadku bardziej złożonych scenariuszy powinieneś rozważyć inne usługi, takie jak na przykład Container Instance lub Function App. Usługi te umożliwiają hostowanie większych skryptów z wieloma plikami kodu źródłowego, wywołaniami API i złożonym przetwarzaniem danych.

Gdzie znaleźć określone dane w CDESK

Różne scenariusze z pewnością będą wymagać informacji o ID obiektów CDESK do ich tworzenia lub edycji. Aby pozyskać obiekty zgodnie z Twoimi potrzebami, będziesz musiał użyć filtrów SB. Tych danych nie jest trudno znaleźć, a jedynym warunkiem jest dostęp do Twojego CDESK.

ID obiektu

ID obiektu to informacja, która jest powszechnie używana w ramach rozwoju. Dlatego nie jest wyświetlana bezpośrednio na obiektach. Aby ją znaleźć, przejdź do żądanego obiektu (wniosek, raport, firma, użytkownik itp.) i wyszukaj id w adresie URL.

Filtr SB obiektów

Filtr ten jest powszechnie używany w CDESK dla różnych obiektów, takich jak wnioski, raporty, zamówienia, zadania i inne. Aby uzyskać dostęp do filtrów SB, musisz dodać odpowiednie uprawnienie ACL do konta, które będzie z nich korzystać.

1. Zaloguj się do CDESK jako lokalny administrator.
2. Przejdź do Użytkownicy i grupy -> Użytkownicy w lewym menu i wybierz użytkownika, któremu chcesz dodać uprawnienie do narzędzi debugowania.
3. W sekcji Uprawnienia znajdź pozycję Narzędzia programistyczne na liście ACL. Aktywuj ją dla użytkownika i zapisz zmiany.

Następnie przejdź do Uprawnienia i na liście ACL znajdź Narzędzia programistyczne. Włącz je dla tego użytkownika i zapisz zmiany.

Teraz powinien wyświetlić się czerwony przycisk DEBUG, który pokazuje/ukrywa aktualnie zastosowane filtry SB. Jeśli go nie widzisz, kliknij przycisk Pokaż wyszukiwanie zaawansowane.

Filtr SB jest utworzony jako obiekt JSON, który zawiera pola oraz zastosowane filtry. Ten JSON jest następnie kodowany do formatu base64 i wykorzystywany w wywołaniach GET API.